No er det ikkje noko kjøtt til sals. Neste sjanse er hausten 2018. Send meg ein epost dersom du vil ha varsel neste gong bestillinga opnar.

 

4. november stengte me fjøsdøra for vinteren, sidan snøen kom, og det blir for sølete ute. Då hadde kyrne vore ute sidan mai. Utanom juni, juli og august – då var dei på fjellet.

Biletet under blir teke av kukameraet og viser «luftegarden» til kyrne. Kameraet blir etter planen flytta inn i fjøset når eg får tid. Dersom ruta er svart – er det nok fordi det er mørkt der akkurat no. Her er alle bileta, inkludert dei frå tidlegare i dag.

 

Under det store biletet er det eit knippe av dei beste frå i sommar.

 

Høgdepunkt frå beitesesongen teke av kukameraet:

Kyrne har vore på 21 forskjellige område i sommar, og to rundar. Altså over 40 forskjellige kukameraplasseringar. Men få bra bilete om eg skal vera ærleg. Her er nokon som i alle fall viser kyr litt forskjellige stader.

(Trykk på bildeteksten for å eventuelt sjå bileta i større storleik.)

 

Opprensk: Siste dag på siste rotasjon på dette skiftet.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Denne nettsida handlar om gardsdrifta og kjøttsalet på Rudningen. Bakmannen er bonde Embrik Rudningen. Formålet med nettsida er fyrst og fremst å tilby informasjon til eksisterande og potensielle nye kundar som kjøper økologisk grasfora storfekjøtt herifrå.

Les alt om kjøttsalet vårt her.

 

 

Litt om garden

Rudningen ligg i Gol i Hallingdal. Her driv me med ammekyr – altså berre kjøtt – økologisk og grasfora. (I tillegg mjølkeku, høner, katt og hund som hobby.)

Dei siste åra har det vore drygt 20 kalvingar i året. Det betyr drygt 50 dyr totalt i beitesesongen.

Dyra går på beite halve året – tre månadar heime og tre månadar på stølen, som ligg på rundt 900 moh. Vinterhalvåret går dei inne i lausdriftsfjøs.

Les meir om gardsdrifta her, eller trykk «Garden» i menyen over.

 

 

 

Fundamentet for gardsdrifta er kvalitet, berekraft og dyrevelferd

Berekraftaspektet og dyrevelferden heng i stor grad saman med den økologiske driftsforma og tankegangen. Ut frå eit ynskje om berekraftig, etisk og sunn produksjon får dyra her ikkje kraftfôr som ein del av den vanlege fôringa. (Men me brukar kvart år totalt rundt 100 kg økologisk kraftfôr som belønning/lokkemat, når kyrne er på beite. For å sikre at dei alltid kjem når me ropar på dei.)

Beitet og heimeavla grovfôr er lokale ressursar frå areal som ikkje er like godt eigna for å produsere menneskemat direkte.

 

Kvaliteten på produkta heng òg saman med det ovannemnde, men følgjer ikkje automatisk med på kjøpet. Det er desverre ei myte at all nisjemat automatisk blir betre enn den som er industrielt foredla.

Eg meiner dei gode tilbakemeldingane på smaken herifrå har fleire årsaker: Mellom anna fjellbeitet kyrne har  dei tre månadane dei er på fjellet. Dyra får eigenprodusert økologisk grovfôr med nøye planlagd botanisk samansetjing i inneforingsperioden. Eg legg også vekt på godt stell – med planlagt fôring , og altså utan kraftfôr. Kjent som «grassfed beef» på ny-norsk eller kanskje helst «grasfôra kjøtt» på nynorsk (gressforet kjøtt på bokmål).

 

Det er dokumentert at kjøtt får meir gunstig samansetning av til dømes feittsyrer ved lite kraftfôr i rasjonen. (Les meir om dette her, eller trykk «Fagstoff og meiningar» i menyen over.) Eg hevdar at smaken også blir betre av eit slikt fôringsregime. Den høge kvaliteten blir òg sikra ved att kjøttbedrifta som skjer ned skrottane gjer ein god jobb med mørning og partering etc.

30. januar 2012 |